Huizenjacht 3: het huis van onze dromen


We vinden een property met een begin bod van 395.000 Sek. En dan doen we iets wat wij normaal gesproken sterk zouden afraden, een blinde bieding.

We besluiten er na een telefoontje met de makelaar met een niet zo zuinige 45.000 sek overheen te gaan. Gezien onze ervaring in, en de loop van de huidige huizenmarkt is het bod niet abnormaal.

Ik ben er op dat moment van overtuigd dat als de open dag niet al morgen zou zijn geweest, wij het contract al binnen hadden gehengeld, omdat de verkopers op dit moment al in overleg zijn over een lager bod.


We moeten concurreren tegen nog 5 andere gegadigde. Maar er is nog maar 1 koppel dat het huis ook graag wil hebben. Ze hebben een agressieve manier van onderhandelen en door onze enthousiasme winnen wij al gauw de sympathie van Anna-Karin, onze contactpersoon bij de makelaar. Het blijft natuurlijk zaken doen, maar door de ongedwongen sfeer en het eerlijke karakter van Anna- Karin zou je dat haast vergeten.

Zenuwen, de weg van innerlijke marteling.
Na twee dagen lekker bubbelen in de whirlpool steek ik opgefrist de sleutel in het contact van ons bevroren tiny-camper voor de 4 uur durende rit naar Arvika. Ik houd mijn adem als ik de sleutel in start positie draai, terwijl er een mantra door mijn hoofd gaat:”laat alles goed gaan vandaag, laat alles goed gaan vandaag, laat…” Tsjiekke, tsjiekke, tsjieke, krak, plof, squieqe iek bvroemmm. Opgelucht haal ik weer adem wanneer de auto start.


Natuurlijk moet op zo een belangrijke dag de linker koplamp het begeven. Ook overdag moet je verplicht met dimlicht rijden. Gelukkig is het euvel in niet al te lange tijd verholpen. lang leven internet. En schoonpa, je hebt gelijk, de hallogeen voorlampen zijn inderdaad universeel voor de oudere modellen wagens.


Ook raken we 2 maal bijna van de weg door puin en planken. OMG, als er maar geen spijkers in zitten. Dan klinkt er een harde knal en kraken van de ophanging als we met 90 km/h door een mega groot gat van 15 cm diep stuiteren. “Wat kan er mis gaan?” Bazel ik nerveus hardop. Proberende mezelf te kalmeren. Ondertussen draait de mantra nog steeds op repeat in mijn hoofd.


Na een lange rit sla ik bij de buurtsuper van Gunnarskoch een onverharde weg in. De makelaar had ons ivm tegenliggers al ingelicht dat deze smal is. De eerste 5 km passeren we een paar kleine dorpjes van enkele huizen om vervolgens een bosweg in te slaan. We vervolgen de route langs twee meertjes en een verdwaalde boshut. Na nog eens een halve kilometer arriveren we bij de woning. De laatste op de doodlopende weg.


We zijn 2 uur te vroeg, maar desondanks is er al een concurrent uit Duitsland ons voor. Annet gaat direct in de tactische modus: “Wat je ook zegt, wij spreken geen Duits!” Uiteraard verstaan wij door onze werkverleden deze taal juist goed en kunnen hierdoor ‘geheime’ onderonsjes van onze tegenstanders begrijpen. Niet dat het wat uitmaakt, want de man blijkt alleen en achteraf niet meer geïnteresseerd te zijn.

De eerste indruk


Het eerste wat ik doe is de fundering en houtwerk controleren op rot en pest. Op een klein plekje met zwarte spik in de sauna na is het houtwerk na 60 jaar nog zo goed als nieuw. Er is een kleine droog lekkage in het plafond bij de kachelpijp die vóór een provisorisch gerepareerde schade aan het dak is ontstaan. En er is reparatie in het metselwerk van de schouw nodig.


De oude gietijzeren houtkachel kan ik zelf voor een paar tientjes renoveren. Verder is alles goed verzorgt, schoon en is er geen rotzooi op het terrein te bekennen. Inclusief een likje verf en extra verbetering aan het dak schat ik de boel tussen de 1000,- á 2000,- euro in orde te hebben.


Het bos op de achter liggende kavel is afgelopen jaar gekapt. Hierdoor worden de bomen op het grondstuk opeens aan de wind bloot gesteld. Dit is geen probleem als de bomen onder deze omstandigheden zijn opgegroeid, de wortels passen zich hierop aan. Maar bij deze bomen is dit niet het geval, wat tot vallen kan leiden bij storm. Daarom is het gebruikelijk om bij risico op letsel of schade aan goederen de bomen mee te kappen.


Jammer? Ja, dat hout kan ik goed gebruiken om te bouwen en het huis mee warm te stoken. Nee, omdat het ons nu veel werk scheelt om de grond te klaren. Al zijn er wel nog flink wat wortelstronken aanwezig. Een ander voordeel is dat er nu veel licht is. Een groot deel van de grond bevindt zich boven de boomtoppen. Daar boven op de zuidelijke ligging op de helling, maakt het ideaal voor het bedrijven van kleinschalig landbouw.

Off-grid Back to basic Sweden


Het landgoed beschikt over een droogtoilet, mogelijke bron, stroompje aan de overkant van de weg en een flinke lap grond van 3.873 vierkante meter.

Er leven elanden, wolven, beren, lynxen, herten wilde zwijnen, elanden, vossen en een hoop ander wilde dieren. Het gebied is bosrijk met veel paddestoelen en vruchten. Voor slechrs 400 sec (39,90 euro) heb je een jaarlang visrecht op een van de vele rivieren, kleine en grote meren.

Er is geen gemeentelijke gas aansluiting, elektriciteit, waterleiding, riool of buur nabij. De dichtstbijzijnde winkel 7,5 km over de onverharde weg of 6 km lopen door het bos. En er zijn twee kleine meren op 5 en 10 minuten wandelen van het huis.


De locatie is volledig off the grid. Ideaal voor ons project Back to basic Sweden.

De hotspot een goede backup


Er is geen telefoonbereik op één plek na. Een reuze kei waarop je heerlijk kan chillen in de zon. Het is het hoogste punt aan de rand van de eigendom met zicht over het landgoed en de bossen. Alleen op dit punt heb je bereik en nog wel 5 streepjes met high speed 4G internet.


Er is een kleine 220 Volt generator, een paar gasflessen met 2 gasverwarmingen, fornuis en gaskoelkast. De weg wordt tot aan de voor deur een soort van onderhouden en in ieder geval toegankelijk gemaakt na sneeuwval.


Ondanks dat het volledig off the grid is, is er in geval van nood voldoende back-up. Voor de meeste mensen niet weg gelegd om zo te leven, maar een luxe voor ons en alles waar wij van dromen.

Penttinska kapellet, de telefooncel naar de goden.


Het grondstuk is al lange tijd in de familie. De dwellingen zijn eigenhandig gebouwd. Dat is een van de redenen waarom ik geloofde dat de property goed onderhouden zou zijn. Vandaar de blinde bieding. Naast de kleine woning heeft de eigenaar een schuur, hout gestookte sauna en het vetste van allemaal een klein kapelletje gebouwd.


De naam van het kapelletje is een moeilijk te vertalen woordspeling van zijn naam: ’Penttinska Kapellet’. Gebouwd in 2007 als een mok naar de goden. Het verhaal gaat dat hij tot op zijn oude dag met de god(en) heeft proberen te communiceren. Maar de goden hebben hem nooit gehoord, want ze hebben nooit terug gesproken.


Omdat hij niet zeker was of er uberhaupt een god bestaat, wie de juiste god is of dat allen dezelfde zijn? Heeft hij de kapel gebouwd gericht aan hun allemaal. De versiering is sober, 1 symbool per godsdienst waarvan hij het bestaan kende.


Hij noemde het de telefooncel voor de goden. Ik weet niet of de man succes heeft gehad met telefoneren en kan het hem helaas niet meer vragen. In 2020 overleed hij door ouderdom.


Het is een bijzondere plek voor iedereen die op zoek is naar antwoorden. Een plek om je gedachten op een rij te zetten, mediteren of gewoon even tot rust kan komen. Tolerantie en respect voor alles wat leeft staat hier centraal; plant, dier, mens. Ongeacht afkomst of religie. Ook jij bent van harte welkom.

Het vervolg: Ik ben verkocht nu de property nog (binnenkort).

Share the love